ab Actis

Rebecca van Tilborg

Bijna 22 jaar geleden werd ik op 5 oktober geboren in Gouda, in het huis waar mijn ouders nu nog steeds wonen. Twee jaar later kreeg ik op 9 oktober een verjaardagscadeautje, mijn broertje Koen, en samen met mijn ouders en twee katten was ons gezin compleet. Mijn basisschool bevond zich aan het einde van mijn straat waardoor de lunchpauzes vaak thuis gespendeerd konden worden. Veel van mijn basisschool vrienden woonden in dezelfde wijk waardoor we eigenlijk altijd met z’n allen buiten onze vrije tijd doorbrachten. Als kind heb ik gejudood en geturnd, maar aan het eind van mijn basisschool tijd werd het na al dat voetballen buiten toch maar eens tijd om daadwerkelijk op voetbal te gaan. Dit heb ik zo’n 12 jaar gedaan. Daarnaast kom ik uit een erg muzikaal gezin en begon ik ook zelf met het bespelen van een instrument de altviool vanaf mijn vijfde, waar ik lessen voor gevolgd heb tot ik begon met studeren. 

Na de basisschool vertrok ik  minuten verder van huis naar de middelbare school; de Goudse Waarden. Gedurende mijn jaren op de middelbare school ontwikkelde zich een leuke en hechte vriendengroep waar ik nu nog steeds een aantal van mijn beste vrienden aan over heb gehouden. Toen het einde van de zes jaar middelbare school in zicht kwam, was het voor mij al vrij snel duidelijk dat ik graag geneeskunde wilde studeren. Ik was namelijk dat kind dat vanaf kleins af aan al riep arts te willen worden en waarvoor mijn moeder de spoedeisende hulp programma’s op tv opnam zodat ik die terug kon kijken. Hoewel ik in het begin misschien niet zo goed wist wat ‘dokter worden’ echt inhield, bleek tijdens mijn middelbareschooltijd wel dat ik dit nog steeds erg interessant vond. 

Ik was in 6 VWO met name op zoek naar een ‘plan B’, in het geval dat de geneeskunde selectie niet mocht lukken. Het bleek dat dat een juiste keuze was, want de eerste keer binnenkomen lukte mij helaas nog niet. Met als gevolg dat ik, tevens in Utrecht, een jaar psychologie heb gestudeerd. Een studie die ik wel interessant vond, maar met name de stof over de werking van de hersenen. Mijn tweede selectie poging lukte het gelukkig wel en dat is het moment dat mijn geneeskunde avontuur kon beginnen. 

In mijn eerste jaar kwam ik terecht in een gezellige werkgroep die al vrij snel omsloeg in een vriendengroep waarmee we aan verschillende commissies bij Sams begonnen. Ik was in het begin nog wat afwachtend, maar besloot me vanaf februari aan te melden voor de ouderdagraad. Vanaf dit punt volgden er vier andere commissies, ik vond het namelijk veel te gezellig en vooral met alle mensen die ik gaandeweg leerde kennen. Toen ik werd gevraagd om een bestuursjaar te doen tussen mijn bachelor en master in, hoefde ik dan ook niet erg lang na te denken. Ik kan niet wachten om samen met deze groep te beginnen en er een onvergetelijk jaar van te maken.

mede mogelijk gemaakt door:

Terug naar boven