Commissaris externe betrekkingen & PR

Laurens Brackel

Iets meer dan 23 jaar geleden ben ik geboren in een ziekenhuis in Nieuwegein, maar werd ik kort daarna meegenomen naar het huis waar ik mijn jeugd zou opgroeien in Houten. Hier woonde ik naast een meertje waar aan de overkant daarvan mijn basisschool, met de naam ‘De Vlinder’,  zou zijn waar ik in acht jaar mijn basisschool zou afronden.

Al vrij vroeg kwamen mijn ouders erachter dat zij iets moesten met mijn energie, omdat ik iedere keer weg rende en erg irritant kan zijn voor mijn zusje en mijn moeder. Dus kreeg ik een kleine hockeystick in mijn handen geduwd en werd ik meegenomen om te gaan kijken bij mijn vader op de zondag als hij een wedstrijd had. Dit zorgde ervoor dat ik zelf ook op hockey ging toen ik 5 jaar oud was. Het hockeyen bleek ik toch nog enigszins goed te kunnen en dat ik mijn hele jeugd in de selectieteams mocht hockeyen. Naast het hockeyen heb ik in mijn jeugd ook nog gejudood, maar toen ik net in groep 7 zat, kwamen wurgingen en armklemmen om de hoek kijken. Dit vond ik veel te eng en toen heb ik besloten om te stoppen met judo. 

Na de basisschool ben ik doorgegaan naar de middelbare school in Utrecht, het USG. Het was dagelijks ongeveer 20km fietsen, maar dat was het allemaal waard. Van mijn tijd hier heb ik zoveel verschillende herinneringen. Hetgeen wat mij het meest is bijgebleven van deze tijd was toch echt tijdens corona in mijn vijfde jaar. In die tijd kregen wij online les en moesten wij opdrachten thuis maken en opsturen. Al snel kwamen wij erachter dat dit allemaal aanzienlijk minder tijd kostte dan gewoonlijk. Mijn vrienden en ik hadden allemaal in die tijd al een Playstation of gaming PC, dus dat was iets waar wij de rest van de dag achter te vinden waren. Dit liep zelfs zo uit de hand dat wij tot diep in de nacht met elkaar aan het gamen waren en stiekem aan het bieren waren. In ons zesde jaar mochten wij als enige wel weer naar school toe. Wij moesten immers wel een eindexamen maken en hiervoor achtten zij het nodig dat wij op school waren. Deze examens gingen mij erg voorspoedig af, alleen het examen ‘Duits’ ging wat minder, maar gelukkig was mijn cijfer al hoog genoeg.

Ik was er in de derde klas al achter dat ik geneeskunde wilde gaan studeren. Jammer genoeg was ik bij mijn eerste poging niet binnengekomen. Ik ging dus een jaar ‘Gezondheid en leven’ doen aan de VU. Richting december wilde ik nog steeds liever geneeskunde doen en heb ik me opnieuw aangemeld voor de selectie. Tot mijn blijdschap kwam ik deze keer wel binnen en ben ik gestopt bij G&L.

Na mijn eerste jaar Geneeskunde wilde ik toch meer een leven opbouwen in Utrecht als student en wilde ik of actief worden bij Sams of bij Triton gaan. Tijdens een eerstejaars bbq werd ik gestrikt voor de doxdiesraad en daarna volgde nog een hele reeks aan andere raden en commissies. En toen ik vlak voordat ik zou beginnen aan de master werd gevraagd of ik een bestuursjaar wilde doen, hoefde ik eigenlijk ook niet lang na te denken om “JA” te zeggen. Ik heb er ontzettend veel zin in en weet zeker dat wij samen met de leden er een vet leuk jaar van gaan maken!

mede mogelijk gemaakt door:

Terug naar boven