Commissaris onderwijs

Inmiddels alweer bijna vierentwintig jaar geleden werd ik geboren in de mooiste stad van de wereld. Nee helaas, dan heb ik het niet over Utrecht, maar over het “oh zo mooie Amsterdam”. Ondanks dat het misschien wel de meest regenachtige oktober was in de geschiedenis van de stad, schitterde de cultuur en de schoonheid erdoorheen. Veel van deze cultuur mocht ik leren kennen op zowel mijn montessori basisschool als montessori middelbare school met de leus: “zorg voor elkaar, zorg voor de omgeving”. Ongeveer veertien jaar kwam ik mijn leven zo knutselend door, waarbij ik onbewust gelukkig ook nog wel wat leerde over wiskunde, biologie en al die andere vakken. 

Naarmate de tijd vorderde, kwam ik er beetje bij beetje achter dat ik toch niet knutselend het leven door wilde. Met een schuin oog kijkend naar creatieve studies, vond ik dat het tijd werd voor iets serieus. Op deze manier kwam ik in 2016 bij de studie biomedische wetenschappen in Utrecht terecht. Ik verliet na achttien jaar mijn thuisstad Amsterdam voor het dorpse Utrecht. Eenmaal op de studie maakte ik snel leuke vrienden, maar voelde ik me nog niet helemaal op mijn plekje. Zonder te weten waar dat nou precies aan lag, werd het me wel steeds duidelijker dat ik mijn leven niet in het lab wilde doorbrengen. Ik meldde me na twee jaar, deels om het gewoon eens te proberen, aan voor de studie geneeskunde. De selectie kwam ik door en inmiddels heb ik zeker mijn draai gevonden. 

In mijn eerste jaar geneeskunde werd ik snel getrokken naar de MSFU “Sams” in de vorm van de bachelor vertegenwoordiging. Deze interesse leidde uiteindelijk tot maar liefst drie actieve jaren in deze commissies. Iets later in mijn eerste jaar leek het me ook leuk om naast onderwijs nog een creatieve functie op te pakken bij de almanakraad. In het begin had ik geen idee dat de almanakraad één van de grotere raden was die je kan doen bij de MSFU “Sams”, maar al snel vond ik het erg leuk om er veel tijd aan te besteden met een hele hechte groep. Blijkbaar beviel het me zelfs zo goed dat ik uiteindelijk ook de Medizine en de Beco heb gedaan, waar ik ook weer een hele leuke tijd mee heb gehad. 

Bezig met het plannen van mijn volgende stap, bijvoorbeeld een jaartje als studentassessor, kwam de vraag of ik wou deelnemen in het negenendertigste kandidaatsbestuur als commissaris onderwijs eigenlijk als geroepen. Toch vond ik het, ondanks mijn hele enthousiaste omgeving, nog een erg moeilijke keuze. Uiteindelijk waren de andere vijf kandidaat bestuursleden voor mij de doorslaggevende factor. Bij het kijken naar ons zessen in dit mooie beleidsplan, krijg ik dan ook het volle vertrouwen in het aankomende jaar.

mede mogelijk gemaakt door:

Terug naar boven