Commissaris reductiebureau & fiscus II

Wat weinig mensen van mij weten, is dat ik eigenlijk een Dordtenaar ben. Hier kwam ik, met enige moeite, ter wereld ruim tweeëntwintig jaar geleden. Toch heb ik mijn hele leven in het prachtige Barneveld gewoond. Als kind van een alleenstaande moeder, heb ik altijd meegekregen om ergens voor te gaan als je dit echt wilt. Een les van mijn moeder die ik nog iedere dag meeneem in mijn keuzes. De passie van mijn moeder voor voetbal heeft wellicht bijgedragen aan mijn keuze om lid te worden bij Voetbal Vereniging Barneveld. Ruim drie keer per week stond ik, wat knullig, mijn voetbalkunsten uit te oefenen. Het was duidelijk te merken dat ik niet de beste van het veld was, maar wel één van degene met het meeste plezier. De sportieve jongen Gillian, waar niet al te veel meer van over is, vond drie keer sporten in de week niet genoeg en besloot ook om te gaan turnen. Turnen was iets waar ik misschien nog wel meer plezier uithaalde dan uit voetballen. Inmiddels ligt de sportkleding ver opgeborgen.

De tijd op de middelbare school was voor mij een enorm leuke tijd. Samen met al mijn vriendinnen ging het ons allemaal wel goed af en konden wij vooral lekker plezier maken buiten de lessen om. Hoewel ik alles goed bij kon houden, was voor mij toch wel echt duidelijk dat ik echt nooit iets met biologie ging doen. En kijk eens waar ik nu ben beland. Na deze zes jaren was ik er verre van uit, ik wist toch echt nog niet wat ik de rest van mijn leven wilde gaan doen? Ik besloot mijn rugtas in te pakken en een lange tijd naar Zuid-Oost Azië te gaan. Deze reis heeft mij echt duidelijk gemaakt dat ik een gigantische passie heb voor reizen. Het beklimmen van vulkanen, het slapen in de jungle, motorrijden door de bergen, het feesten met eigenlijk alleen maar onbekende mensen was iets waar ik zo van genoot. Dus het jaar wat daarop volgde, ging ik terug én besloot ik langs te vliegen naar een vriendin in Canada. Langzaam werd mijn keuze duidelijk en besloot ik mij toch in te schrijven bij geneeskunde in het prachtige Utrecht.

Ik leerde de MSFU “Sams” echt kennen tijdens de Snowcie in 2019 en merkte op dat ik hier graag wat actiever wilde worden. Ik besloot mijzelf aan te melden bij de Snowcie. Ondanks dat dit niet heeft door mogen gaan, ben ik blij dat ik weer nieuwe mensen heb leren kennen. Op het moment ben ik lid van de ABCie en merk ik dat ik het geweldig vind om mij bezig te houden met het organiseren van activiteiten. Ik kijk ook erg uit naar het komende jaar om mij hier veel mee bezig te houden. Ik kijk uit naar het leren kennen van veel nieuwe mensen. Het voelt een beetje als een sprong in het diepe, maar dat is juist iets waar ik wel van houd.

mede mogelijk gemaakt door:

Terug naar boven