Commissaris reductiebureau & fiscus II
Floor Davidse

Op vier april 2004 werd ik, midden in de nacht, geboren in het ziekenhuis van Blaricum. Ik was het eerste kindje van mijn ouders en dus gingen zij, na alle controles, nu voor het eerst met z’n drieën naar huis. Hier ben ik opgegroeid in het mooie Bussum. Na drie jaar alleen met mijn ouders werd ook mijn broertje Christian geboren. Eerst werd de werkweek van mijn ouders opgesplitst in de peuterspeelzaal voor ons, hier had ik het altijd heel erg naar mijn zin met vriendjes knutselen en buitenspelen, en een dagje bij opa en oma, een plek waar we het nog veel meer naar ons zin hadden. Samen met opa en oma gingen we vaak spelen in het bos, knutselen, spelletjes spelen en nog veel meer.
Toen werd het voor mij tijd om naar de basisschool de Hoeksteen te gaan, dit was eerst even spannend maar daarna had ik er de tijd van mijn leven. Samen met vriendjes afspreken na schooltijd om trampoline te springen of samen te hockeyen. Ook het leren zelf vond ik altijd wel erg leuk. In groep zeven kregen wij voor het eerst menselijk lichaam en EHBO-les, dit wekte meteen enthousiasme op.
Toen ik een tijd later op de middelbare school de keuze voor een vakkenpakket moest maken, was deze dan ook snel gemaakt; het werd NT-NG. Dit in combinatie met extra taalvakken omdat het me leuk leek om verschillende talen te kunnen spreken. Na een fantastische periode van zes jaar was het tijd om mijn diploma in ontvangst te nemen en het Sint Vituscollege gedag te zeggen. Samen met mijn vriendinnengroep gingen we eerst op vakantie om de examenperiode af te sluiten, en daarna ging iedereen een eigen kant op en trok naar veel verschillende steden. Ik ging nog niet studeren, ik was namelijk nog niet door de selectietoets van geneeskunde heen gekomen, en dat was iets wat ik erg graag wilde. Een alternatief voor deze studie had ik dan ook niet echt.
Na mijn tussenjaar deels in Barcelona besteed te hebben was het tijd om aan een nieuw avontuur te beginnen, geneeskunde in Utrecht. Het studeren was in het begin een beetje onwennig, maar toen ik eenmaal mijn draai had gevonden had vloog de tijd voorbij. Eerst wilde ik rustig aan mijn eerste jaar beginnen, maar al snel merkte ik dat ik voldoende tijd had om ook meer leuke dingen op te pakken. Zo ging ik in mijn eerste jaar bij de buitenlandse excursie commissie (BECO), waar ik samen met een hele leuke groep een reis naar Triëst en Ljubljana kon organiseren. Later volgden er nog verschillende commissies, ik was namelijk nog niet klaar met de vereniging. Nu sta ik aan het begin van het bestuursjaar, ik kijk heel erg uit naar alle nieuwe ervaringen en bovenal de gezelligheid van komend jaar!
